Mintie over zichzelf
Jarenlang vraag je je af hoe je het zo ver hebt kunnen laten komen. Maar, dat is eigenlijk heel simpel! Elke keer 1 kilootje is helemaal niet erg......tenminste dat dacht ik. Maar na 10x 1 kilo ben je toch echt gewoon 10 kilo zwaarder!
En dan zeg je tegen jezelf: morgen begin ik, maar er komt nooit een morgen.
Noem een dieet op en ik heb het gevolgd. Zelfs naar Duitsland geweest om naalden in mijn oren te laten plaatsen tegen het hongergevoel. Sterker nog, ik hoefde helemaal niets meer te eten
Jarenlang vraag je je af hoe je het zo ver hebt kunnen laten komen. Maar, dat is eigenlijk heel simpel! Elke keer 1 kilootje is helemaal niet erg......tenminste dat dacht ik. Maar na 10x 1 kilo ben je toch echt gewoon 10 kilo zwaarder!
En dan zeg je tegen jezelf: morgen begin ik, maar er komt nooit een morgen.
Noem een dieet op en ik heb het gevolgd. Zelfs naar Duitsland geweest om naalden in mijn oren te laten plaatsen tegen het hongergevoel. Sterker nog, ik hoefde helemaal niets meer te eten. Had de hele dag een vol gevoel.
Waar was ik mee bezig?
Op 1 januari 2006 is bij mij de knop omgegaan. Ik woog 135 kilo en ben naar mijn huisarts gegaan voor hulp. Ik werd doorverwezen naar de diëtiste in het ziekenhuis. Ik kreeg een heel aangepast voedingsschema en ben naar de sportschool gegaan. In het begin veel migraine gehad. Kortom, èèn en al ellende. Was dit wat ik wilde?
JA!
Ik moest dit nu volhouden, ik wilde er weer leuk uitzien. Ik had maat 56 en kon in deze maat amper nog leuke kleding krijgen. Mijn strijd tegen de kilo's was begonnen. En nu, 3 jaar later is mijn gewicht 65 kilo en heb ik gelukkig geen overtollig vel. Lang leve de sportschool met al mijn uren RPM,
fitness en bodypump. Nu geef ik ook nog eens 3x per week RPM bij ons op de sportschool. Wie had dat kunnen denken! Ik ben er dan ook supertrots op.
En dan zeg je tegen jezelf: morgen begin ik, maar er komt nooit een morgen.
Noem een dieet op en ik heb het gevolgd. Zelfs naar Duitsland geweest om naalden in mijn oren te laten plaatsen tegen het hongergevoel. Sterker nog, ik hoefde helemaal niets meer te eten. Had de hele dag een vol gevoel.
Waar was ik mee bezig?
Op 1 januari 2006 is bij mij de knop omgegaan. Ik woog 135 kilo en ben naar mijn huisarts gegaan voor hulp. Ik werd doorverwezen naar de diëtiste in het ziekenhuis. Ik kreeg een heel aangepast voedingsschema en ben naar de sportschool gegaan. In het begin veel migraine gehad. Kortom, èèn en al ellende. Was dit wat ik wilde?
JA!
Ik moest dit nu volhouden, ik wilde er weer leuk uitzien. Ik had maat 56 en kon in deze maat amper nog leuke kleding krijgen. Mijn strijd tegen de kilo's was begonnen. En nu, 3 jaar later is mijn gewicht 65 kilo en heb ik gelukkig geen overtollig vel. Lang leve de sportschool met al mijn uren RPM,
fitness en bodypump. Nu geef ik ook nog eens 3x per week RPM bij ons op de sportschool. Wie had dat kunnen denken! Ik ben er dan ook supertrots op.



